In de kijker

Problematisch verzamelen

07 november 2019

In Duitsland blijkt 5,8 procent van de bevolking te voldoen aan de criteria voor het 'hoardingsyndroom', zoals de verzamelstoornis ook wel genoemd wordt, en dat zal bij ons niet veel minder zijn. Problematische verzamelaars kenmerken zich door in overvloed spullen in huis te halen, erg veel moeite te hebben met iets wegdoen en bijgevolg te belanden in een onoverzichtelijke chaos. De onderliggende reden is veelal 'troost en zekerheid zoeken in een grimmige wereld', waardoor de spullen een belangrijke emotionele waarde krijgen.

Meestal trekken andere betrokkenen aan de alarmbel en duurt het wel even voor iemand de noodzaak inziet dat dit niet meer houdbaar is.

Meteen een opruimploeg aan het werk zetten is wel eens om dwingende redenen onvermijdelijk, maar dit lost het onderliggende probleem van de betrokkene niet op.

Een degelijke en verantwoorde behandeling is gebaseerd op inzichten uit de cognitieve gedragstherapie. Essentieel is samenwerking tussen een psycholoog en een eerstelijnsbegeleider. De psycholoog focust in eerste instantie op inzicht krijgen in het probleem en hoe weer op een meer constructieve manier in het leven kan gestaan worden. Bovendien begeleidt hij het concrete plan om het probleem aan te pakken. De eerste doelstelling is dan 'verminderen van het in huis halen van spullen'. De volgende 'ordenen en organiseren' en tenslotte pas 'wegdoen van spullen'. Hier neemt de eerstelijnsbegeleider een cruciale rol op, maar wel op die manier dat de persoon met de hoardingproblematiek steeds zelf leert de noodzakelijke beslissingen te nemen.

Voorwaar een behandeling die een flinke uitdaging inhoudt voor alle betrokken partijen! Wij proberen in ieder geval onze expertise hierrond verder te ontwikkelen.